Нұсқалар арасындағы айырмашылық: "Оразалы Сәтімбекұлы Балабеков"
ш (1 түзету) |
|||
| Жол нөмірі 1: | Жол нөмірі 1: | ||
| − | '''Балабеков Оразалы Сәтімбекұлы''' (14.10.[[1941]] жылы туған, [[Жамбыл облысы]] қазіргі [[Байзақ ауданы]] [[Жетібай]] ауылы) – техника ғылым докторы ([[1985]]), профессор ([[1986]]), Қазақстан Ғылым Академиясының академигі ([[2003]]). [[Мәскеу]] химикалық машина жасау институтын бітірген ([[1963]]). Қазақ химика-технологиялық институтында ғылыми және оқытушылық қызметтер ([[1963]]–[[1992]]) атқарды. [[Шымкент|Шымкент қаласындағы]] [[Химика технологиялық және өнеркәсіптік экология ғылым-зерттеу институты]]ның директоры ([[1992]]–[[1994]]), «[[Қазхимжобалау ғылым-зерттеу институты]]» акционерлік қоғамының президенті ([[1994]]–[[1997]]) болды. [[1998]] жылдан «Ғылыми-инженерлік технологиялық институт» акционерлік қоғамының бас директоры әрі [[Қазақстан ғылым академиясы|Қазақстан Ғылым Академиясының]] [[Оңтүстік Қазақстан]] бөлімшесінің академік-хатшысы ([[1992]] жылдан). Негізгі ғылыми еңбектері мен өнертабыстары химикалық өнеркәсіп технологиясы мен өнеркәсіп орындарының экологияға ықпалын азайтуға қажетті жаңа процестер мен аппараттарды жасаудың теориясын негіздерін жетілдіруге, шаң мен газдан тазартудың жаңа өнеркәсіптік сұлбасын жасауға арналған. Оның жетекшілігімен аппараттардың үш түрлі класы қалыпқа келтіріліп өндіріске жіберілген. Ол 380 ғылыми жарияланымның, оның ішінде 16 [[монография]]ның, 82 авторлық куәлік пен патенттің, сондай-ақ табиғат қорғау қызметтері мен кәсіпорындарына арналған бірыңғай нормативтік құжат болып табылатын «[[Өнеркәсіптік кәсіпорынның экологиялық паспорты]]» деп аталатын мемл. стандарттың авторы. [[КСРО]] өнертапқышы ([[1982]]) және құрметті химигі ([[1991]]). «[[Құрмет Белгісі]]» орденімен ([[1981]]) марапатталған.<ref>«Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «[[Қазақ энциклопедиясы]]» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, II том;</ref> | + | '''Балабеков Оразалы Сәтімбекұлы''' (14.10.[[1941]] жылы туған, [[Жамбыл облысы]] қазіргі [[Байзақ ауданы]] [[Жетібай]] ауылы) – техника ғылым докторы ([[1985]]), профессор ([[1986]]), Қазақстан Ғылым Академиясының академигі ([[2003]]). |
| + | |||
| + | [[Дулат]] тайпасының [[Жаныс]] руынан.<ref>{{кітап|авторы= Баспа бас директоры:Әшірбек Көпіш|бөлімі= |бөлім сілтемесі= |тақырыбы= Бәйдібек баба - Алып бәйтерек ұрпақтарының шежіресі. Жаныс|шынайы атауы= |сілтеме= |уикитека= |жауапты= |басылым= |орны= Алматы|баспасы= Издательство Өнер|жыл= 2004|томы= |беттері= |барлық беті= 992|сериясы= |isbn=9965-595-78-Х|тиражы= }}</ref> | ||
| + | [[Мәскеу]] химикалық машина жасау институтын бітірген ([[1963]]). Қазақ химика-технологиялық институтында ғылыми және оқытушылық қызметтер ([[1963]]–[[1992]]) атқарды. [[Шымкент|Шымкент қаласындағы]] [[Химика технологиялық және өнеркәсіптік экология ғылым-зерттеу институты]]ның директоры ([[1992]]–[[1994]]), «[[Қазхимжобалау ғылым-зерттеу институты]]» акционерлік қоғамының президенті ([[1994]]–[[1997]]) болды. [[1998]] жылдан «Ғылыми-инженерлік технологиялық институт» акционерлік қоғамының бас директоры әрі [[Қазақстан ғылым академиясы|Қазақстан Ғылым Академиясының]] [[Оңтүстік Қазақстан]] бөлімшесінің академік-хатшысы ([[1992]] жылдан). Негізгі ғылыми еңбектері мен өнертабыстары химикалық өнеркәсіп технологиясы мен өнеркәсіп орындарының экологияға ықпалын азайтуға қажетті жаңа процестер мен аппараттарды жасаудың теориясын негіздерін жетілдіруге, шаң мен газдан тазартудың жаңа өнеркәсіптік сұлбасын жасауға арналған. Оның жетекшілігімен аппараттардың үш түрлі класы қалыпқа келтіріліп өндіріске жіберілген. Ол 380 ғылыми жарияланымның, оның ішінде 16 [[монография]]ның, 82 авторлық куәлік пен патенттің, сондай-ақ табиғат қорғау қызметтері мен кәсіпорындарына арналған бірыңғай нормативтік құжат болып табылатын «[[Өнеркәсіптік кәсіпорынның экологиялық паспорты]]» деп аталатын мемл. стандарттың авторы. [[КСРО]] өнертапқышы ([[1982]]) және құрметті химигі ([[1991]]). «[[Құрмет Белгісі]]» орденімен ([[1981]]) марапатталған.<ref>«Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «[[Қазақ энциклопедиясы]]» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, II том;</ref> | ||
==Ш ы ғ.а р м а л а р ы== | ==Ш ы ғ.а р м а л а р ы== | ||
11:46, 2024 ж. қыркүйектің 19 кезіндегі түзету
Балабеков Оразалы Сәтімбекұлы (14.10.1941 жылы туған, Жамбыл облысы қазіргі Байзақ ауданы Жетібай ауылы) – техника ғылым докторы (1985), профессор (1986), Қазақстан Ғылым Академиясының академигі (2003).
Дулат тайпасының Жаныс руынан.<ref>Үлгі:Кітап</ref> Мәскеу химикалық машина жасау институтын бітірген (1963). Қазақ химика-технологиялық институтында ғылыми және оқытушылық қызметтер (1963–1992) атқарды. Шымкент қаласындағы Химика технологиялық және өнеркәсіптік экология ғылым-зерттеу институтының директоры (1992–1994), «Қазхимжобалау ғылым-зерттеу институты» акционерлік қоғамының президенті (1994–1997) болды. 1998 жылдан «Ғылыми-инженерлік технологиялық институт» акционерлік қоғамының бас директоры әрі Қазақстан Ғылым Академиясының Оңтүстік Қазақстан бөлімшесінің академік-хатшысы (1992 жылдан). Негізгі ғылыми еңбектері мен өнертабыстары химикалық өнеркәсіп технологиясы мен өнеркәсіп орындарының экологияға ықпалын азайтуға қажетті жаңа процестер мен аппараттарды жасаудың теориясын негіздерін жетілдіруге, шаң мен газдан тазартудың жаңа өнеркәсіптік сұлбасын жасауға арналған. Оның жетекшілігімен аппараттардың үш түрлі класы қалыпқа келтіріліп өндіріске жіберілген. Ол 380 ғылыми жарияланымның, оның ішінде 16 монографияның, 82 авторлық куәлік пен патенттің, сондай-ақ табиғат қорғау қызметтері мен кәсіпорындарына арналған бірыңғай нормативтік құжат болып табылатын «Өнеркәсіптік кәсіпорынның экологиялық паспорты» деп аталатын мемл. стандарттың авторы. КСРО өнертапқышы (1982) және құрметті химигі (1991). «Құрмет Белгісі» орденімен (1981) марапатталған.<ref>«Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, II том;</ref>
Ш ы ғ.а р м а л а р ы
- Экологические проблемы химического предприятия, А.-А., 1984;
- Очистка газов в химической промышленности. Процессы и аппараты, М., 1991 (соавт.).
Дереккөздер</span>
<references/>
