Нұсқалар арасындағы айырмашылық: "Түйте Өтесбайұлы"
Қазақ Энциклопедиясы жобасынан алынған мәлімет
ш (Орфографиялық қателар түзетілді.) |
ш (1 түзету) |
||
| (Оң жақ жоғарыда көрсетілген қатысушының (бір ғана қатысушының) арадағы бір түзетуі көрсетілмеген) | |||
| Жол нөмірі 1: | Жол нөмірі 1: | ||
| − | '''Түйте Өтесбайұлы''', Түйте ахун (1882, [[Бозащы]]дағы [[Нұрылда]] мекені – 1937) – діни қайраткер, [[ақын]]. 5 жасында Бәли Нұрнияз ахуннан діни дәріс алып, кейін білімін [[Бұхара қаласы]]нда жалғастырды. Елге оралып, бала оқытады. Зұлмат жылдары «халық жауы» деген айдар тағылып, қудалауға түседі, соның салдарынан 1931 жылы [[Түрікменстан]]ға бас сауғалап кетуге мәжбүр болады. 1937 жылы туған жеріне қайтып келіп, қайтыс болды. Түйте өз заманында халықты [[имандылық]] пен [[ізгілік]]ке, [[адамгершілік]]ке үндеген, әсіресе ағартушылық қызметімен, ақындық | + | '''Түйте Өтесбайұлы''', Түйте ахун (1882, [[Бозащы]]дағы [[Нұрылда]] мекені – 1937, сонда) – діни қайраткер, [[ақын]]. 5 жасында Бәли Нұрнияз ахуннан діни дәріс алып, кейін білімін [[Бұхара қаласы]]нда жалғастырды. Елге оралып, бала оқытады. Зұлмат жылдары «халық жауы» деген айдар тағылып, қудалауға түседі, соның салдарынан 1931 жылы [[Түрікменстан]]ға бас сауғалап кетуге мәжбүр болады. 1937 жылы туған жеріне қайтып келіп, қайтыс болды. Түйте өз заманында халықты [[имандылық]] пен [[ізгілік]]ке, [[адамгершілік]]ке үндеген, әсіресе ағартушылық қызметімен, ақындық қабылетімен әрі білімдарлығымен ел құрметіне бөленген. Ахунның соңында бірнеше толғаулары мен өлең-жырлары қалды; көптеген шығармалары сақталмаған.<ref>[[Маңғыстау энциклопедиясы]], Алматы, 1997;</ref> |
==Дереккөздер== | ==Дереккөздер== | ||
19:29, 2026 ж. маусымның 25 кезіндегі нұсқасы
Түйте Өтесбайұлы, Түйте ахун (1882, Бозащыдағы Нұрылда мекені – 1937, сонда) – діни қайраткер, ақын. 5 жасында Бәли Нұрнияз ахуннан діни дәріс алып, кейін білімін Бұхара қаласында жалғастырды. Елге оралып, бала оқытады. Зұлмат жылдары «халық жауы» деген айдар тағылып, қудалауға түседі, соның салдарынан 1931 жылы Түрікменстанға бас сауғалап кетуге мәжбүр болады. 1937 жылы туған жеріне қайтып келіп, қайтыс болды. Түйте өз заманында халықты имандылық пен ізгілікке, адамгершілікке үндеген, әсіресе ағартушылық қызметімен, ақындық қабылетімен әрі білімдарлығымен ел құрметіне бөленген. Ахунның соңында бірнеше толғаулары мен өлең-жырлары қалды; көптеген шығармалары сақталмаған.<ref>Маңғыстау энциклопедиясы, Алматы, 1997;</ref>
Дереккөздер
<references/>