Хафиз, Гафиз, Хафез бетінің бастапқы мәтінін қарау

'''Хафиз''', Гафиз, Хафез (лақап аты, шын аты-жөні Шамседдин Мұхаммед) (1325-89 немесе 1390) - тәжік-парсы [[ақын]]ы. X. [[парсы әдебиеті]]нде [[ғазел жанры]]н биікке көтерген. [[Шығарма]]лары өзі қайтыс болғаннан кейін жинақталып, «[[Диуан]]» деген атпен жарияланған. Туындыларының негізгі сарыны - адамды ардақтау, махаббат, сұлулық, еркін ойлылық, болашаққа сенім, байлыққа бас имеу. X. мұрасы дүние жүзі ақындарына зор ықпалын тигізді. Неміс ақыны [[Йоганн Вольфганг фон Гёте|В. Гете]] «Батыс-шығыс диуаны» атты 12 кітаптан тұратын туындысының бір бөлімін «Хафиз-наме» деп атаған. X. шығармаларымен қазақ халқы ертеден таныс. Абай Х-ді өзіне ұстаз санаған. Оның әсем сазды ғазелдерін, әуезді-ырғақты өлеңдерін көп оқыған. [[Абай Құнанбаев|Абай]] Шығыс классиктерімен, соның ішінде X. мұраларымен Семейдегі Ахмет-Риза медресесінде оқып жүрген кезінде танысқан (қ. Шығыс әдебиеті). Осы кезеңде жазған «Фзули, Шәмси, Сәйхали» атты өлеңінде Х-ді тілге тиек етіп, есімін үлкен ілтипатпен атайды. Одан медет тілеп, сиынады.<ref>Абай. Энциклопедия. – Алматы: «Қазақ энциклопедиясының» Бас редакциясы, «Атамұра» баспасы, ISBN 5-7667-2949-9</ref>
==Дереккөздер==
<references/>

{{wikify}}

{{Суретсіз мақала}}

[[Санат:Абай энциклопедиясы]]


{{Bio-stub}}
{{stub}}